Geschiedenis de Hooischuur

Medio jaren zeventig van de vorige eeuw, werd in de boerderij (het hoofdgebouw van de locatie) een jongerencentrum gevestigd, dat de naam ‘Hooizolder’ droeg. Dit centrum was bedoeld voor (werkende) jongeren uit Oudorp en tevens voor die uit de Alkmaarse wijk ‘Huiswaard’ die toen explosief groeide. In 1980 startte de Gemeente Alkmaar vervolgens, i.s.m. het Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur en daarbij alle hulp- en dienstverleningsinstellingen in Alkmaar, het randgroepenwerk. De Hooizolder was een van de lokaties waar straathoekwerkers informatie-avonden organiseerden: over werk en werkloosheid maar ook over ‘wat zijn je rechten als je opgepakt wordt?’. In 1984 werd dit project door de Gemeente Alkmaar overgenomen en werd de Hooizolder hét randgroepencentrum van Alkmaar e.o.  Dat hield ook in dat men serieus nadacht over het opbouwen van een leerwerkomgeving voor jongeren die geen werkritme meer kenden. Dat wilde de Gemeente Alkmaar creëren; een leeromgeving voor jongeren en vandaar het initiatief dit op te zetten. Gezocht werd naar een ambachtelijke bezigheid en gekozen werd voor bronsgieten.   

Contact werd gezocht met een professionele bronsgieter en middelen werden aangevraagd bij het Ministerie onder de titel ‘Jongeren bouwen voor jongeren’ om e.e.a. te effectueren.

In het jaar daarop, 1985, werd in de maand augustus de bronsgieterij officieel gestart onder de naam ‘de Hooischuur’. De naam was direct afkomstig van de boerderij die tot ongeveer 1975 en het gebouw gehuisvest was geweest. Het hoofdgebouw (voorheen woonhuis en koeienstal) staat er nog steeds (en huisvest sinds 2011 Exodus), het gebouw dat toen varkensstal was, is nu deels schuur en deels kantoor van de bronsgieterij en tussen de schuur en de voormalige boerderij, staat de werkplaats van de Hooischuur, die in de tweede helft van de jaren 80 gebouwd is. Bij de bouw van de werkplaats, moest de hooimijt die daar stond, het ontgelden. Van de 3 ijzeren roedes (staanders), moesten er 2 het veld ruimen. Tot op de dag van vandaag staat er nog steeds een van deze roedes, als een relikwie van die lang vervlogen dagen. Tot eind 2010 stond deze op de originele plaats (tussen de voormalige boerderij en de werkplaats) maar sinds begin 2011, door de verbouwing t.b.v. de komst van Exodus, de nieuwe buren van De Hooischuur, staat deze goed in het zicht langs de weg.

De Hooischuur bestaat dus sinds augustus 1985.

Aanvankelijk zoals gezegd als initiatief van de Gemeente om jongeren middels een ‘leerwerkplaats’ werkervaring te bieden en in dit geval in het brons gieten. Dit werd gedaan met 4 leerwerkplaatsen en dit onder de vleugels van de in het leven geroepen stichting  ‘Impuls’, die zelf ook zijn kantoor had in het hoofdgebouw (de boerderij, toen nog Hooizolder geheten). Op 22 april 1986 tekende de Gemeente Alkmaar de huurovereenkomst met de stichting ‘Open Jongerencentrum de Hooizolder’ inzake de boerderij en bijbehorend erf, inclusief schuur. Met behulp van allerlei fondsen, kon in 1989 de feitelijke werkplaats van de bronsgieterij gebouwd en betrokken worden waartoe de Gemeente Alkmaar de hinderwet- en milieuvergunning verleende. In het jaar 2000 werden de leerwerkplaatsen opgeheven en kwam de Hooischuur vanaf augustus 2000 op zichzelf te staan. Op instigatie van wethouder Eggermont vond de formele oprichting van de huidige Stichting Bronsgieterij de Hooischuur plaats en wel op 10 December 2001. Vanaf dat moment viel de Hooischuur dus niet meer onder de stichting Impuls, maar stond volledig op eigen benen.

Toen Impuls, dat samen met Maatschap in 2002 tot Kern8 fuseerde, een paar jaar daarna uit het hoofdgebouw vertrok, kwam dit jarenlang leeg te staan, werd daarna door krakers bewoond, werd in 2009 aangekocht door Woonwaard en vanaf oktober 2010 verbouwd en werd in mei 2011, door  stichting Exodus betrokken (stichting Exodus richt zich op (ex) gedetineerden en begeleidt deze bij een terugkeer in de samenleving). De Hooischuur heeft een eigen deel van het terrein met een eigen ingang (hek). Eerst stond daar alleen de schuur en in 1989 werd daar de werkplaats aan vast gebouwd. 

Vanaf het moment van zelfstandigheid in het jaar 2000, heeft de Hooischuur steeds moeten vechten voor haar bestaan. Tal van zaken lagen daar aan ten grondslag zoals subsidies die werden toegezegd maar nooit werden geëffectueerd, vrijwilligers die door te beperkte beschikbaarheid te weinig ingezet konden worden om het vak goed te leren, een administratie noodgedwongen te duur elders  werd gedaan, onzekerheid over de toekomst van de locatie en economisch slechte tijden waardoor de vraag naar bronzen kunst, aanzienlijk afnam.

Inmiddels lijkt er meer stabiliteit nadat er de afgelopen jaren een huishoudelijk regelement werd opgesteld, een geautomatiseerd systeem voor de administratie werd gebouwd, de administratie in eigen hand werd genomen, een volledig vernieuwde website werd gebouwd, er gewerkt werd aan een nieuw vrijwilligersbestand, de professionaliteit is verbeterd, de kwaliteit zienderogen is toegenomen en het terrein werd opgeknapt. De Hooischuur anno 2015 is daarmee en bronsgieterij die goed is in leveren van maatwerk voor kunstenaars, semi kunstenaars en amateurs, in enkel stuks en in kleine series.